Recruiters benadelen Surinamers
Maken recruiters onderscheid op naam? Hebben Asrin, Kwasi en Mark met dezelfde opleiding en gelijke werkervaring evenveel kans op de arbeidsmarkt? Wat maakt het verschil in behandeling en maken recruiters verschil in behandeling tussen de Samira’s en Carls’s?
In de publicatie van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP): “Liever Mark dan Mohammed?”, wordt er onderzoek gedaan naar arbeidsmarktdiscriminatie van niet-westerse migranten via praktijktests. In dit onderzoek wordt het selectiegedrag van onder andere recruiters onder de loep genomen. De resultaten zijn op zijn minst opvallend en schokkend te noemen. Eigenlijk is dit onderzoek verplichte kost voor iedere recruiter en moet een professional zich maar eens afvragen wat zijn bijdrage is aan deze resultaten.
Qua onderzoeksopzet is er gebruik gemaakt van een praktijktest: vergelijkbare kandidaten (fictief) solliciteren per brief of telefonisch op een openstaande vacature. Op basis van ruim 1300 sollicitaties kan worden geconcludeerd dat kandidaten met een niet-westerse achtergrond minder kans hebben om een uitnodiging te krijgen en dat zij anders bejegend worden. Omdat alleen de etnische herkomst van de kandidaten verschillend is, kan goed worden vastgesteld of etniciteit een rol speelt in selectiegedrag van werkgevers.
Opvallende conclusies zijn dat Nederlanders met een Marokkaanse, Turkse, Antilliaanse of Surinaamse achternaam veel minder kans hebben te worden uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek. De resultaten van het onderzoek tonen aan dat er in Nederland door recruiters lustig op los gediscrimineerd wordt. Bij vacatures voor lager opgeleiden komt discriminatie het vaakst voor. Banen met veel klantcontact (horeca, detailhandel) scoren ook hoog op de discriminatieladder. Over het algemeen komen de onderzoekers tot de conclusie dat mannen er meer last van hebben dan vrouwen. En verder blijkt ook dat allochtone mannen er meer last van hebben dan allochtone vrouwen.
Marokkaanse sollicitanten worden in vergelijking met andere jaren iets minder gediscrimineerd dan Turken, Antilliaanse of Surinamers. In vergelijking met autochtonen worden allochtonen al minder uitgenodigd maar Marokkanen en Surinamers worden het allerminst uitgenodigd.
Wij van Hi-re vinden het ongelofelijk dat er, anno 2010 schijnbaar nog steeds niets geleerd is.
Moet het dan zo zijn dat we de toekomst van onze kinderen laten afhangen van een voornaam of achternaam? Gaan we dan uit onderstaande populaire namen kiezen om ze voor een veilige carrière van onze kinderen te zorgen. Gaan we dan uit voorzorg maar de onderstaande populaire namen kiezen? Geboren: Onze zoon Ali maar we noemen hem maar Daan want dan krijgt hij misschien wel een baan…..!
Populaire Jongensnamen
1. Jayden,
2. Milan
3. Sem
4. Thijs
5. Luuk
6. Jesse
7. Daan
8. Tygo
9. Lucas
10. Tim
11. Thomas, Tomas
12. Stijn, Steyn, Steijn, Stein
13. Levi
14. Lars
15. Ruben
16. Keano
17. Sven
18. Damian
19. Finn,
20. Julian,
Populaire Meisjesnamen
1. Sophie
2. Lynn
3. Emma
4. Julia
5. Lotte
6. Sara
7. Noa
8. Sanne
9. Lieke
10. Esmee
11. Lisa
12. Maud
13. Tess
14. Zoë
15. Amy
16. Naomi
17. Fleur
18. Anouk
19. Floor
20. Eva
Het is inderdaad een bedroevend resultaat dat nieuwe Nederlanders van Surinaamse afkomst ook slachtoffer zijn van vooroordelen, terwijl cultureel gezien ze erg hun best doen om erbij te horen. Als ervaringsdeskundige- vrouw van Surinaamse afkomst, christen met een moslim achternaam – wil ik de nieuwe Nederlanders oproepen om je vooral niet te (laten) isoleren. Je zou toch ook niet willen werken bij een bedrijf waar het er wel toe doet wat je oorsprong is? Diversiteit is zo’n pre voor een werkgever dat je moet denken, dat het eigenlijk een gemiste kans is van die discriminerende werkgever, die is blijven steken in een postkoloniaal tijdperk. Het gevolg is wel dat ik soms sneller dan de traditionele Nederlander weer thuis zit, zoals bij mijn laatste werkgever. Wordt geen slachtoffer, benader iedereen positief want wat je zaait, oogst je! Dat geldt ook voor politici die menen Wilders radicale stellingen over te moeten nemen om te scoren, maar dat is een andere discussie!
Ik moet helaas toegeven dat ik hier in het niet zo verre verleden ook eerste-hands ervaring mee heb gehad.
Mijn achternaam is, de Vries.
Schijnbaar om die reden werd ik in 95% van de gevallen wel uitgenodigd voor een gesprek. Ik reageerde op vacatures voor een Senior functie.
Het is ergens wel grappig om het contrast mee te maken tussen het telefonische uitnodigingsgesprek dat in de meeste gevallen erg hartelijk en veelbelovend is, en het gesprek na de fysieke kennismaking.
In ongeveer 50% van de gesprekken die ik heb gehad, was er na de fysieke kennismaking geen Senior functie meer beschikbaar ?!?!? En werd er door de recruiter ingezet op een medior of zelfs junior functie.
Het dieptepunt was een recruiter die zich versprak, en zei: “Die functies hebben we niet te vergeven voor mensen als jij…”
Mijn CV, en alle jaren aan ervaring werden in 1 keer onder mij weggeveegd.
Ik heb deze gesprekken ervaren als respectloos, en allerminst constructief. En het heeft mij een andere kijk gegeven op de Nederlandse maatschappij.
Ik vrees echter dat uw blog en mijn reageren daarop, niets aan dit gegeven zullen veranderen. Overal zijn er mensen, die anderen beoordelen op hun afkomst, uiterlijk, of zelfs hun accent. U en ik doen dat namelijk ook…..
Ach, na 5 jaar in consulting/consultancy, waar je voor elke opdracht je CV moet aanleveren, weet ik niet beter dan dat ik ‘t van mijn gesprek en persoonlijke contacten moet hebben. What’s new?
Op basis van mijn CV (naam) en brief kom ik er om de in ‘t artikel benoemde redenen nooit, zelfs bij mijn (over)kwalificaties in skills & 15 jaar niet-misse experience. Wel als ze mij eenmaal zien en spreken, meestal dus via introductie als gevolg: of overdonderd en gunstig, of men kan me niet in ‘t hokje plaatsen en woede/frustratie daarom aan de overkant
. Nederland (recruitment en/of ‘older’ mgt) is daar helaas nog niet klaar voor.
Dus: I can’t change the (Dutch) world by myself, but I can indeed work around it. And I will, and I do. For the meantime: just do the same. Obama ‘in the seat’ heeft in ieder geval wereldwijd de deur voor ‘ons’ nu (slechts) geopend in het Westen. Vandaar verder. Kom op!