Via het/de onvolprezen Twitter tjilpte dit artikel langs: Job 2.0 – The End of Profession. Het idee: je bent er tegenwoordig niet meer met je baan. Mensen hébben namelijk geen baan meer of – als ze die nog wel hebben – doen er nog van alles naast, wat ze óók als een baan beschouwen. Een loodgieter is niet alleen iemand die kranen aansluit, maar ook een marketeer. En een tandarts kan ook best een fotograaf zijn.
We houden ons dus niet meer bij één ding. Op feestjes uitleggen wat je doet, wordt daardoor een ingewikkelde klus. Nou, ik vind het onzin.
Eerst maar eens even bekijken hoe het allemaal gekomen is. Het artikel noemt twee redenen voor deze multivertalentering: “The first is the internet and the second is our increased proficiency in everything”. Allerlei online hulpmiddelen stellen ons in staat om dingen te doen waar je ‘vroeger’ al dan niet lang voor naar school moest. Iedereen kan tegenwoordig filmpjes of een grafisch ontwerp maken. Iedereen kan een liedje componeren. Piece of cake. “The learning curve for a lot of skills has decreased immensely over the past years.”
Werk? Hobby? Bezigheid?
Maar het feit dat er allemaal programma’tjes zijn het ons makkelijk maken om dingen te doen, betekent niet dat we er ook goed in zijn. Dat het resultaat boven de middelmaat uitsteekt. Of dat je maar weinig meer hoeft te leren. Dat is geen ‘increased proficiency’, maar ‘increased availability’. Het verschil tussen het werk van een goede fotograaf en een gemiddelde fotograaf is niet de kwaliteit van de camera, maar het oog. Dat je alleen kunt ontwikkelen als je er héél lang op oefent. En talent hebt.
OK, niet alles wat gemaakt wordt kan van topkwaliteit zijn. Maar er is nog altijd wel een verschil tussen een beroep leren, ervaring opdoen en het vervolgens uitoefenen en daarnaast andere dingen doen. Als hobby. Laat iedereen gewoon z’n werk doen. En daarbij waar hij of zij maar zin in heeft. Ik moet er niet aan denken dat m’n tandarts van z’n werk wordt afgeleid omdat er opeens een mooi vogeltje op de vensterbank zit en hij toevallig ook nog ornitholoog is. En godbewaar dat ik ooit bij een plastisch chirurg terechtkom die het vak heeft geleerd door op Youtube naar filmpjes te kijken.
