Het wetsvoorstel, dat vorige week bij het Duitse kabinet is ingediend om sollicitanten te beschermen tegen het vergaren van persoonlijke informatie op sociale netwerksites is door het Duitste kabinet aangenomen en ligt nu ter goedkeuring bij het Duitse Parlement.
Het wetsvoorstel verbiedt werkgevers expliciet om naar persoonlijke informatie over sollicitanten op sociale netwerksites, zoals Facebook te zoeken. Werkgevers mogen wel kijken naar LinkedIn-profielen (baan-gerelateerde netwerken) maar Facebook is voortaan verboden.
Naast het verbod op het gebruik van informatie uit sociale netwerken, behandelt het wetsvoorstel ook het verbod op spionage. Video-opnamen in persoonlijke ruimtes, zoals wc’s en kleedkamers zijn niet toegestaan en er worden strenge voorwaarden gesteld aan het het afluisteren door werkgevers via telefoon en e-mail. Zo moeten werknemers hierover van te voren worden ingelicht.
Inbreuken op de privacy liggen in Duitsland zeer gevoelig door ervaringen in het verleden. Zo filmde supermarktketen Lidl zijn personeel stiekem, ook op het toilet en ook de invoering van Google Streetview in Duitsland heeft tot veel protest van de Duitse burgers geleid omdat men vindt dat deze apllicatie van Google de privacy van de Duitse burgers schendt.
Welke bescherming wordt er in Nederland geboden?
Ook in Nederland wordt massaal door werkgevers en recruiters gekeken op social netwerksites, dat blijkt uit het onderzoek van Kirsten van Wingerden, masterstudente Communicatiewetenschap aan de Universiteit Twente. Zij schotelde in haar onderzoek 159 personen, die verantwoordelijk waren voor de beslissingen in het sollicitatieproces, gemanipuleerde Hyves-profielen voor. Profielen met negatieve foto’s en krabbels verkleinde de kans op een uitnodiging tot gesprek. Het effect was het grootst bij negatieve foto’s.
Uit het onderzoek kwam ook naar voren dat hoewel recruiters aangeven uitsluitend gebruik te maken van de persoonlijke informatie die op het Hyves-profiel staan, ze ook vaak kijken bij de door derden geplaatste informatie (krabbels en foto’s) en deze informatie ook meenemen bij hun eerste selectie van kandidaten. Dit speelt overigens het meest bij representatieve functies, waar veel verschillende vaardigheden voor vereist zijn.
In Nederland is het privacyvraagstuk geregeld in de Wet Bescherming Persoonsgegevens en geeft ook de NVP Sollicitatiecode een richtlijn. In art. 5.1 zegt de Sollicitatiecode het volgende: “Indien de arbeidsorganisatie inlichtingen over de sollicitant wil inwinnen bij derden en/of andere bronnen, vraagt zij hiertoe vooraf diens toestemming, tenzij zulks niet vereist is op grond van een wettelijk of algemeen verbindend voorschrift. De te verkrijgen informatie moet direct verband houden met de te vervullen vacature en mag geen onevenredige inbreuk maken op de persoonlijke levenssfeer van de sollicitant. De bij derden en andere bronnen, waaronder websites, verkregen informatie zal, indien relevant, a) aan de sollicitant worden meegedeeld, met uitdrukkelijke vermelding van de bron en b) met de sollicitant worden besproken.”
Met zowel de Wet Bescherming Persoonggegevens als de NVP Sollicitatiecode lijkt het privacyvraagstuk in Nederland te zijn afgedicht en er lijkt ook in Nederland geen behoefte te zijn aan de symboolwetgeving zoals nu in Duitsland plaatsvindt.
Change of identity
Eric Schmidt, CEO Google, kwam onlangs met een heel ander idee. Hij stelde voor dat jongeren het recht moeten hebben om hun identiteit te veranderen als ze volwassen worden. Dat zou dé manier zijn om aan hun verleden op sociale netwerksites te ontkomen. Jongeren vertellen té veel over zichzelf op Twitter en Facebook en raken hierdoor als ze een baan moeten hebben in de problemen. Hij waagde zich zelfs aan de voorspelling dat het in de toekomst mensen toegestaan wordt om hun naam te veranderen. Door hun naam te veranderen, kunnen mensen zich distantiëren van genante foto’s en materiaal dat is opgeslagen. Het internet heeft immers het geheugen van een olifant en informatie is niet makkelijk te verwijderen zonder een spoor achter te laten. Een tool waarmee je dingen, die je liever niet meer wilt weten, ‘onzichtbaarbaar’ kunt maken op internet, zou een gat in de markt zijn.
