Ergernis: Ik hoor vandaag op de radio en lees in een nieuwsflits van P&O Actueel: “45-jarige moet solliciteren via LinkedIn” en mijn argwaan was weer gewekt. Allereerst zet ik meteen even recht dat een 45-plusser niet een bejaarde is en dat solliciteren via LinkedIn niet persé de meest revolutionaire manier van solliciteren is. Ten tweede waar gaat het om? “Uitkeringsinstantie UWV houdt vanaf maandag een actieweek om deze groep werkzoekenden aan een baan te helpen. Solliciteren via netwerksites is een van de vaardigheden, die zij beter onder de knie moeten krijgen om meer kans te hebben op de arbeidsmarkt.” O, ja? Is dat zo?
Blijkbaar is het in de week van 8 november 2010 niet alleen de week van Het Nieuwe Werken (HNW) maar ook de actieweek van werkzoekende 45-plusser bij UWV werkbedrijf. En hoe combineer je dat? Juist: in een nieuwsbericht over 45-jarigen die meer via LinkedIn moeten solliciteren Volgens het UWV hebben veel van deze 45-plussers hun baan na een lang dienstverband verloren en moeten ze zich opnieuw leren verkopen op een veranderde arbeidsmarkt, zoals door solliciteren via sociale media. Het UWV geeft aan dat 8% van de beroepsbevolking van 45 jaar en ouder werkzoekend is. Onder de 55-plussers is dit 10%. Deze cijfers vind ik niet schokkend, want wie is er nu niet werkzoekend in zijn werkbare leven? Het UWV beweert daarnaast dat 6 op 10 van deze 55+-groep langer dan een jaar op zoek is naar werk en laagopgeleid is.
Zonder meteen een mening te ventileren wil ik op voorhand toch even kritisch zijn en het UWV wijzen op:
- De definitie van werkzoekend is misschien een stoorzender. Als je met werkzoekend bedoelt “op zoek naar werk” dan kan dat vanuit een betaalde baan of uit (tijdelijke) werkloosheid. Dat maakt nogal een verschil.
- Waarschijnlijk is het UWV er bij gebaat om een zo groot mogelijk doelgroep te hebben waarin voldoende potentieel zit. Dus liever 45 plus dan 60 plus.
- Wat is laagopgeleid? Heb je liever een kandidaat met meer opleidingen, trainingen en cursussen of zoekt een werkgever een gemotiveerde werknemer met een basisopleiding en HEEL VEEL ERVARING.
- Wet en regelgeving inclusief stelsel voor aansluiting op de arbeidsmarkt is sinds de vorige eeuw geregeld via de legitimatie van “het arbeidsbureau’ het “CWI’ en het huidige “UWV”(werkbedrijf of niet).
De slagingskans van de werkzoekende 45-plusser heeft in eerste instantie te maken met zijn/haar startpositie. Hoe “labelen” we de werkzoekende? Hoeveel ondernemerszin heeft de kandidaat? en waar zitten de kernkwaliteiten van deze man/vrouw? Mijn vragen én advies aan het UWV zouden zijn:
- Een zoektocht naar een baan is écht wat anders dan jezelf verkopen. Daarbij is het verstandig om eerst te weten wat je zoekt en daarna jezelf te verkopen wanneer je weet dat dit dé baan is voor jou.
- Waarom 45-plus? Waarom stel je de grens op 45? Een sportman is bij 35 al “oud”, een horeca-medewerker is bij 28 al “senior” en voor vakkenvuller en krantenwijkbaantje ben je met 18 al “te duur”. Dus wat is nu eigenlijk oud?
- Is solliciteren via LinkedIn of ander social media wel de juiste methode voor de 45-plusser? Het gaat daarbij niet om vaardigheden maar om het NETWERK. Daarbij kan je kiezen voor kwantiteit en kwaliteit. Wat zou nu het beste aansluiten bij de kansvergroting naar een passende baan voor de 45-plusser?
- Er zijn al diverse trainingen die allemaal hetzelfde doen: het aanleren van handelingen! Ga nu eens nadenken en niet -zoals de Brabanders zeggen: -”een dotje doen”, maar gericht schieten.
Even een recalcitrante afsluiting. Collega HRM-er Katrin vd Water twitterde vandaag: passionforwork 4:40pm via Web
55-jarige cliënt vindt werk als Account Manager! Zijn tip: voor elke afwijzing 2 nieuwe acties én volharding, positief blijven.
Ik ben blij zo’n reactie te zien op het stigmatiserende 45+ gebeuren, wat een belachelijk idee dat je vanaf 45 (te) oud zou zijn voor de arbeidsmarkt, is dit typisch Nederlands trouwens (in de US bijv. is dit volgens mij heel anders)? Ik ben sinds enige maanden werkloos maar toen ik nog volop aan het werk was in een boeiende HR Manager job stond ik er nooit bij stil dat ik al te oud zou kunnen zijn voor ‘de markt’. Sowieso ben ik zelf iemand die gelukkig geen mensen in hokjes stopt, zo heb ik zonder twijfel iemand in een belangrijke positie aangenomen die een jaar niet gewerkt had en een 60jarige dame aangenomen voor een representatieve functie, ook kijk ik zelf niet altijd alleen naar opleiding maar ook zeer zeker naar waardevolle ervaring en misschien nog belangrijker; gedrag en instelling. Ook ik voel me door het UWV gepusht om maar met alles en iedereen contact op te nemen zogenaamd om mijn netwerk te vergroten en zodoende werk te vinden. Maar kwaliteit prevaleert boven kwantiteit wat mij betreft. Natuurlijk maak ik van mijn netwerk gebruik en probeer ik dat uit te breiden maar ik ga niet overal rondtwitteren (ik weet dat het hier om LinkedIn gaat maar het getwitter wordt ook steeds meer aangeraden) dat ik zoekende ben. Ook de stelling/aanname dat wanneer je 45(plus) bent, je kennelijk niet meer zou weten hoe je moet solliciteren is vreemd/generaliserend, ik kan zo nog wel even doorgaan maar laat ik dat maar niet doen. In ieder geval bedankt Ron voor deze bijdrage.
Het UWV kent een grote groep van geregistreerde werkzoekenden die zij tracht te begeleiden in het vinden van een nieuwe baan. Hierbij is zij genoodzaakt is om zich te beperken tot algemene tips. Logisch dat deze instantie daardoor probeert mee te liften op ontwikkelingen binnen Sociale Media zoals Linkedin, Facebook, Twitter en Hyves. Echt inzicht op deze ontwikkelingen heeft die organisatie naar mijn mening (nog) niet.
Door eerder ingevoerde en nog nieuwe bezuinigingsmaatregelen ontbreekt UWV de mogelijkheden en middelen om kandiaten (jong tot en met oud) individueel en doelgericht te ondersteunen in het vinden van een baan. Hierdoor moet zij zich beperken tot algemeenheden.
Bij het kansrijk vinden van een nieuwe baan is het belangrijk om uit te gaan van de behoefte binnen de arbeidsmarkt en individuele mogelijkheden die de werkzoekenden bieden. Om zich als een kansrijke kandiaat te onderscheiden is een individuele ondersteunig belangrijk. Binnen zo’n traject moet voldoende aandacht besteedt worden aan de skills van de werknemer. Deze te vestevigen en minder kwalitatieve onderdelen te verbeteren. Daarnaast de werkzoekende nieuwe vaardigheden aan te leren en tips c.q. handvaten aan te dragen om effectief een uitdagende baan te vinden. Al dan wel of niet via een bestaand of een nog op te bouwen netwerk.
Daarbij mag ook het nieuwe werken niet worden vergeten.
De ondersteunig mag zich niet beperken tot een sollicitatietrainig en een algemene verwijzing naar het willekeurig inzetten van sociale media.
Resultaten uit het verleden hebben al aangetoond dat de ondersteuning van werkzoekenden beter aan de commerciële markt overgelaten kan worden.
Omdat indertijd hiermee het bestaansrecht van UWV in het gevaar kwam en deze zich zou beperken tot een uitkeringsfabriek, zijn inmiddels allerlei beperkende maatregelen ingevoerd om de verloren gegane monopolypositie terug te winnen en daarmee de commerciële markt buiten spel te zetten.
Dat laatste is niet geheel gelukt en daarom is er tussen de uitzendbranche en UWV een overeenkomst gesloten dat uitzendbureau’s toegang hebben tot het cliëntenbestand van die organisatie.
Persoonlijk ben ik van mening dat die overeenkomst in strijd is met de Wet Economische Mededinging en worden (oudere) werkzoekende hiermee niet echt geholpen.