Moeders zijn als doelgroep reuze populair. Niet alleen voor recruitment, met al dan niet merkwaardige initiatieven, zoals een bizarre vacaturebank of een mutsig uitzendbureau, maar ook voor marketing. Getuige dit artikel op Frankwatching over Digitale kansen voor de mama-marketeer.
Nu kunnen we daar van vinden wat we willen, maar ik ben persoonlijk geen liefhebber van het benaderen van vrouwen in dit soort rollen. Meestal leidt dat meer tot problematisering dan tot een oplossing, maar het artikel bevat een paar leuke weetjes die goed gebruikt kunnen worden bij het benaderen van moeders voor een baan.
Het artikel stelt dat moeders voortdurend op zoek zijn “naar advies en informatie. Ze zoeken geruststelling en bevestiging”. Voor veel moeders is dat in dit verband toch de vraag of een baan goed te combineren valt met het zorgen voor de kids. Dat zou bijvoorbeeld kunnen betekenen dat je in de inhoud van de communicatie richting deze groep aandacht zou moeten hebben voor de mogelijkheden tot flexibel werken. In het artikel krijgt de lezer vier tips. Waarvoor je overigens eerst wat voorbeelden moet doorwerken van websites met hilarische zaken als een ‘online contraction timer’ (?) of met de twijfelachtige uitnodiging om een ‘profiel voor je snotaap’ (!) aan te maken. Deze tips zijn:
- Wees daar waar je doelgroep zich bevindt: dus ook in social media.
- Speel in op het toenemend gebruik van mobiel internet door moeders.
- Speel in op de emotie van de moeder.
- Moeders geven en krijgen graag advies: vervul die adviserende rol.
Deels is dit ‘ouwe kost’. Natuurlijk moet je daar zijn waar de doelgroep zich bevindt en natuurlijk zijn moeders ook gewone mensen met smartphones, maar de laatste twee geven wel een paar aardige voorzetten. Advies kan alles zijn, van ondersteuning bij het vinden van een baan tot informatie over de mogelijkheden om je carrière een boost te geven. Het aanhalen van voorbeelden van succesvolle ‘collega-moeders-medewerksters’ is ook een slimme optie, zeker als zij degenen zijn die het advies geven. Dat het subtiel gebeurt, lijkt mij trouwens een voorwaarde. En inspelen op emoties is prima, zolang die emotie niet schuldgevoel is – want daarvan bezitten moeders over het algemeen al veel te veel.
