Twee weken geleden liep mijn Twittertijdlijn weer eens over van één bepaald bericht: Nederland is koploper op het gebied van sociale media! Nergens ter wereld zijn verhoudingsgewijs zoveel Twitteraars, Hyvers, Facebookers of LinkedInners! We waren al het dichtstbevolkte land; nu zijn we ook het meest geconnecte land. Wauw.
Tegelijk zijn we straks misschien ook wel het meest gekloofde land.
Bijna iedereen heeft de beschikking over internet in de vorm van een snelle verbinding. Bijna iedereen kan dus in theorie bij alle informatie die op het web ligt opgeslagen. Toch blijkt uit dit bericht op Hi-Re (naar aanleiding van een Belgisch onderzoek) dat deze brede beschikbaarheid niet alleen maar positief uitpakt. Veel mogelijkheden die kunnen leiden tot meer participatie, betere dienstverlening of maatschappelijke integratie, gaan aan velen voorbij. De kloof tussen degenen die ‘mee kunnen komen’ en degenen die dat niet kunnen, wordt groter en groter.
Angstig en inadequaat
En zelfs als je wel mee kunt komen, kan er nog van alles mis gaan. Uit onderzoek van J. Walter Thompson – ook via SlideShare – blijkt namelijk dat de huidige onbeperkte ‘connectheid’ een schaduwzijde heeft: de wereld is “radically transparent, real-time, one-upping, hashtag-ridden and, let’s face it, generally overwhelming”. We weten beter dan ooit wat iedereen aan het doen is, met wie en waar en dat kan leiden tot ‘FOMO’ – fear of missing out. Een ”uneasy and sometimes all-consuming feeling”, al heeft meer dan tweederde van de respondenten daarbij wel het idee dat veel mensen sociale media vooral gebruiken om op te scheppen over hun leven.
(JWTIntelligence)
Sociale media maken mensen in elk geval extreem bewust van wat er gebeurt en het gevoel iets te missen, ook al heb je geen idee wat dat ‘iets’ kan zijn, leidt tot “anxiety and feelings of inadequacy”. Hierbij worden we vervolgens niet geholpen door onze ‘vrienden’, aangezien die zelf net zo bang zijn. Deze angst is – misschien onverwacht – het grootst bij wat heet Generatie Einstein; de generatie die zo ongeveer met een smartphone in de hand geboren is. Mannen maken zich bovendien meer zorgen dan vrouwen. Er zijn – natuurlijk – intussen wel speciale zelfhulp-pagina’s voor degenen die niet zelf kunnen bedenken hoe je met dit soort zaken om moet gaan, met tips als ‘Breng de boodschap voorzichtig’ of ‘Schep niet op als je iets weet wat anderen niet weten’.
Hoe zit dat in Nederland?
Het JWT-onderzoek vond plaats onder Engelse en Amerikaanse respondenten, maar bevat een aantal herkenbare observaties. Waardoor ik me afvraag: hoe zit dat in Nederland? Zijn hier ook mensen die in angst leven dat er van alles gebeurt zonder dat ze daar voldoende van weten of bij betrokken zijn? Voelen we ons hier in Nederland ook wel eens ‘left out’?
Annemarie schreef ook:
- Arbeidsmarkt: Meten is weten en soms is het een ramp
- AMC: De toekomst van AMC: 4 – de professionals
- AMC: De toekomst van AMC: 3 – de bureaus
- AMC: De toekomst van AMC: 2 – de middelen en de media
- AMC: De toekomst van AMC: 1 – het vak
Mooi artikel!
‘ De kloof tussen degenen die ‘mee kunnen komen’ en degenen die dat niet kunnen, wordt groter en groter’
Dat noemen ze toch vooruitgang?