Onder de titel Waarom de CEO nauwelijks actief is op social media – en dat wel moet zijn! besteedt Frankwatching aandacht aan het lage aantal ‘CEO’s’ en andere topmanagers dat actief is op sociale media.
Nu begrijp ik heel goed dat het – als je dagelijks rondzwerft op deze platforms – onvoorstelbaar is dat iemand dat niet doet. Geen profiel heeft. Niet ‘converseert’ of ‘dialogen aangaat’. Het is een soort modern, zelfverkozen kluizenaarschap en daar kies je alleen voor als je niet goed bij je hoofd bent. Wel, volgens mij valt het reuze mee.
“Allemaal maken we inmiddels gebruik van social media”, zegt het artikel. Allemaal? Daar vallen de genoemde CEO’s in elk geval al niet onder als ik het artikel mag geloven, plus nog bijna éénderde van de Nederlanders, die volgens het laatste Ruigrok Netpanel niet actief zijn op sociale netwerken. Er is dus sprake van enige – dichterlijke – overdrijving.
Er worden vijf redenen gegeven waarom die CEO’s hun neuzen niet laten zien op de online netwerken en daardoor niet “profiteren van de voordelen die social media voor directies te bieden hebben”:
- Gebrek aan tijd
- Hoge leeftijd (hoog is in dit geval rond de 50…)
- Gebrekkige kennis
- Angst
- Regelgeving
Het is mogelijk dat dat allemaal een rol speelt, maar ik denk dat de belangrijkste reden er niet bij staat: Er het nut niet van inzien. De netwerken waar deze mensen in zitten zijn over het algemeen niet digitaal, maar functioneren niettemin uitstekend – er worden grotere zaken gedaan op de golfbaan dan via LinkedIn. En waarom zou je met een of ander online avontuur beginnen als je totaal niet inziet dat het iets nuttigs opbrengt?
Ik vind het alleen maar intelligent om precies de juiste netwerken te gebruiken – niet meer en niet minder – en een bijkomend voordeel is ook dat al deze ongeconnecte CEO’s in elk geval ‘geen last hebben van de nadelen die social media voor directies te bieden hebben’.
