De samenleving bevindt zich in wat turbulente tijden. We hebben de afgelopen jaren te maken gehad met veel wisselende zaken die zo hun impact hebben gehad op de arbeidsmarkt. Ik wil hier graag op twee aspecten kort, ter illustratie, inzoomen.
Versoepeling van het ontslagrecht
We kunnen ons voorstellen dat je je als werkgever zo ‘flexibel’ mogelijk wilt begeven op de arbeidsmarkt. De BV NL had hier, tot voor kort, een relatief stabiele arbeidsmarkt. Toegegeven, sommige zaken konden en moesten wat eenvoudiger, maar er was wel sprake van een duidelijk solidariteit. De voorbije kabinetten Balkenende zijn de werkgever op het vlak van het ontslagrecht zeer ter wille gebleken. Dit werd dusdanig versoepeld dat men relatief eenvoudig van personeel af kon komen.
Dit proces werd verder uitgebouwd en versneld met dit keer als reden en noemer: De Recessie. Men wilde maar al te graag af van dat ‘dure’, maar vooral ook ‘oudere’, personeel dat zo bepaalde rechten had opgebouwd die financieel toch wat zwaar konden leunen op het bedrijfsresultaat. En daar had de werkgever zeker een punt.
Maar…….
De realiteit zien we nu. Men heeft vrij ondoordacht, maar niets waren de Balkenende coalities vreemd, dusdanig werk gemaakt van het ontslagrecht en de perikelen daaromtrent, dat dit zelfs het IMF is opgevallen. Het IMF waarschuwde Donner in 2007 en 2009, dat deze niet ongebreideld de arbeidsmarkt moest flexibiliseren want dit zou de stabiliteit van de Nederlandse arbeidsmarkt, en dus ook de Nederlandse economie, negatief beïnvloeden. Donner en Balkenende zijn hier klaarblijkelijk volkomen doof voor gebleken. Men ging vrolijk door met de afkalving van die stabiliteit.
De gevolgen…….
De gevolgen van dit beleid, hoe begrijpelijk ook de stelling van de werkgever, die zijn nu pijnlijk duidelijk aan het worden. Ja, we moeten het met elkaar eens zijn dat we collectief knap bezig zijn een groot probleem te bagatelliseren. Want, waar we niet naar kijken, dat bestaat niet. Geheel in lijn en stijl van de voorbije kabinetten Balkenende.
Oud maakt plaats voor jong
Men heeft driftig werk gemaakt van het uit faseren van de oudere garde onder tal van voorwendselen. Daarnaast is men gaan zoeken naar de young upcoming professional en de stagiair met liefst 3 jaar relevante ervaring, die economisch nog alles moesten leren, maar liefst zo min mogelijk kost.
Stand van zaken
We weten nu wat de stand van zaken is, ook al wordt die door menigéén tegen beter weten in, ontkend of gebagatelliseerd. Die hele jonge pareltjes bestaan vrijwel niet. Menig werkgever heeft de kansen benut van ‘oud ballast’ af te komen. De politieke hoofdrolspelers hebben puissant voor zichzelf gezorgd middels hun ‘Old Boys Network’ en worden nu financieel beloond voor bewezen politieke diensten.
ZZP-ers
Een aardig aantal mensen heeft zich laten verleiden een carrière te beginnen als ZZP-er. Neen, u hoeft daar niets voor te doen, wij helpen u graag. Een inschrijving bij de KvK is voldoende en morgen kunt u een glorieuze start maken en deel uit maken van de nieuwe Nederlandse elite. Zit u in de WW? Het UWV helpt u daar graag uit. Vooral hen die 45+ zijn, worden met extra middelen aangeraden toch niet bij de pakken neer te gaan zitten, ook voor u is het ZZP-schap weggelegd. Neen, een middenstandsdiploma is niet nodig. Neen, u telt niet meer mee voor de statistieken van de WW.
De uittreding van de babyboomers
Oh, dit onderdeel waren we even vergeten te benoemen. We weten namelijk al 30 jaar dat we een keer te maken gaan krijgen met een aanzienlijke beweging die een aanzienlijke impact gaat hebben op de arbeidsmarkt. De uittredende babyboomers en een deel van het workforce dat ouder zal zijn dan 45. Laten nu toch de voorbije kabinetten Balkenende en Rutte nu, hier vrij weinig oog voor hebben en laten de werkgevers en opdrachtgevers hier eveneens hun ogen voor sluiten.
Klaagzang
Langzaam maar zeker begint het gemor en geklaag duidelijker hoorbaar te worden. Meer en meer loopt men tegen het fenomeen aan dat men vacatures niet meer lijkt in te kunnen vullen. Daar waar we nog riepen dat we nog iets met de Polen konden, jawel … Vive l’Europe…. vaarwel soevereiniteit en economische zelfstandigheid, met bijzondere dan aan J.P. Balkenende. Zelfs in het land van HR en recruiter klinkt de klaagzang langzaam maar zeker door.
Donderdagmorgen…… druilerig weer.
Je wordt wakker, opent je laptop met een kopje koffie in de hand en leest online de krant. Jawel, we gaan met de modernisering mee. Je leest dan het volgende artikel:
Baan voor het leven verleden tijd - door Ronald van Gessel en Ronald Veerman
„We hebben jarenlang gedacht dat de ’sky the limit’ was. Iedereen liep binnen. Het ging gewoon te goed met de economie. Maar die tijd is voorbij en zal zeker de komende zes à acht jaar niet terugkeren.”
Nederland en Europa zijn bovendien veel gevoeliger voor schokken geworden. „Het wordt onvoorspelbaarder. Er zullen vaker recessies zijn. Onverwachte tegenslagen. Ook op de arbeidsmarkt. Wat wij nu hier doen kunnen anderen in Azië straks ook. Voor veel beroepen betekent dit dat werknemers veel sneller en vaker van professie en werk moeten wisselen.”
Hij beseft terdege dat deze razendsnelle flexibilisering van de arbeidsmarkt voor weerstand zorgt. „Nu zien mensen het nog als onrecht dat ze snel hun baan kunnen verliezen, maar uiteindelijk zal het een verworvenheid blijken die zorgt voor een veel lagere werkloosheid. Zekerheden vallen weg. Ook het pensioenakkoord is denk ik nog maar een tussenstap. Maar toch is het de enige weg.”
Bron: Telegraaf
We zien iemand die proclameert dat wij de VS achterna moeten, klaarblijkelijk, want daar heeft men een patent op dit soort wijze van economie bedrijven. Als we met zijn allen gebruik maken van onze Hollandse nuchterheid, moeten we toch concluderen dat dat nu net is wat wij niet zouden moeten willen. Waarom niet?
In de VS maakt men namelijk dankbaar gebruik van een ieder die geschikt is. Daar bestaat namelijk het principe dat wanneer je ouder bent dan 45, uit en totaal andere branche komt, men nog wel eens iemand een paar weken de kans geeft om zich te bewijzen. Daar kan men gewoon tot men er dood bij neer valt doorwerken omdat men daar gewoon gebruik van maakt. Daar moet men ook even bij aantekenen dat de gezondheidszorg daar voor velen niet te betalen is en de sociale voorzieningen erbarmelijk zijn. Gemeten naar Nederlandse Maatstaven dan.
Kijken we even naar dit artikel dan kriebelt het op mijn kruintje. Hier proclameert een man die aantoonbaar de BV NL door incompetentie vele miljarden schade heeft berokkend door incompetentie. Deze man, deel uitmakend van het Óld Boys Network’ hoeft zich verder financieel geen zorgen te maken. Hij zal ongetwijfeld wel bij de ene of andere commissariaat belanden zoals we dat ook hebben gezien bij Eurlings, Bos en Balkenende.
Even los van dit laatste, een phrase van mijn opa zaliger.
“Als ze iets heel erg belangrijks roepen, of zo onbegrijpelijk dat het geen hout meer snijdt, dan staan ze te liegen dat de tandjes er bij uitvallen, berg dan je portemonnee maar diep weg, het gaat weer geld kosten”.
Dat kwam in mij naar boven. Wanneer ik de stroom aan vacatures voorbij zie komen, bol van de dramatische inconsistenties, dan verbaast het mij in het geheel niet dat die niet meer zijn in te vullen. Wanneer mij de geluiden bereiken, let wel, zo groot is mijn netwerk nu ook weer niet, dat men leeftijdsdiscriminatie volkomen normaal blijkt te vinden, dan verbaasd het mij ook niet hoe slecht we er nu voor aan het staan zijn.
Als we als HR of recruiter, niet de ogen willen openen voor de gevolgschade van dit soort handelen, moeten we ons werkelijk af gaan vragen of we nu niet een beetje deel aan het uitmaken zijn van de werkelijke redenen van het ontstaan van deze schade.
Als wij de redelijkheid, nuchterheid en de stand van zaken in het werkveld niet in acht nemen, duidelijk communiceren naar ons management of onze klant, maar net zo hard en hetzelfde kwelen als Balkenende, Bos, Donner en dit heerschap, dan houden we collectief een groot probleem in stand en dat mijn beste lezer[es], dat zal ons werkelijk nog wel eens duur kunnen komen te staan.
Want als we nu al de nodige moeite hebben de ontwikkelingen en de stabilisering in onze eigen discipline te volgen en ten gelde te maken, moeten we ons eens bedenken waar we tijd en financiën vandaan halen om over te stappen naar een volkomen andere discipline. Dan kan ik deze man hier in het artikel maar één predicaat opplakken.
“Te stom voor woorden”.
Mooi artikel René. Ik begrijp jouw frustratie en zie ook nog steeds iedereen “de kop in het zand steken”, vooral ook werkgevers. Daar waar je Balkende aanpakt, mag je zeker ook de club van Rutte 1 aanpakken. Ongemerkt is hij heel leep allerlei ondoordachte bezuinigingen aan ‘t doorvoeren die hun uitwerking op de arbeidsmarkt niet zullen missen. Wat Balkende heeft ingezet aan ellende, wordt door Rutte alleen maar erger gemaakt. Voor werkgevers is er maar 1 oplossing: “Zorg dat je klaar bent voor de veranderende, moeilijke arbeidsmarkt en laat je niet leiden door de overheid. Houdt zelf alle initiatief”.
Sorry, Balkende moet natuurlijk Balkenende zijn.