Het einde van de diversiteit ligt op de loer. Nee, niet op de werkvloer, maar op internet. Dat is het gevolg van Web 3.0: het internet waarin iedereen zijn of haar eigen ’werkelijkheid’ kan maken. We worden door geavanceerde zoekmachines telkens naar dezelfde soorten resultaat gedirigeerd en daardoor wordt ons blikveld steeds nauwer: de ‘Filter Bubble’. “As technology gets increasingly good at delivering what we want, we have to more consciously seek out what we need – diversity of perspective and new ideas”.
Maar dát is lastig. De enorme hoeveelheid data maakt het verdraaid moeilijk om die ‘andere’ informatie te vinden – en de oplossingen ervoor scheppen direct nieuwe problemen. “The stronger one’s own personal search tendency and web tendencies, the greater the reinforcing effect by the personal search algorithms, resulting in ever narrower the results”. En dat is dan het einde van de diversiteit. Internet als verdwijnpunt.
In de statistiek kennen we het begrip ‘regressie naar het gemiddelde’: opeenvolgende metingen in een populatie zullen steeds meer naar de gemiddelde waarde neigen. Op internet mag je dat vertalen naar: middelmatigheid als gevolg van oorspronkelijk verschillende meningen die op den duur naar een gemiddelde ‘mening’ gaan. Allemaal onze eigen oersoep en uiteindelijk eten we ook alleen nog maar deze eigen soep. Niet alleen door mensen overigens; Google Translate bijvoorbeeld, neemt in de zoektocht naar vertalingen ook foutieve of minder mooie vertalingen mee. Het vertaalresultaat is daardoor een prutje van alles wat goed, minder goed of domweg fout is.
Grote gelijkmaker
Het komt aan op ons eigen beoordelingsvermogen en kritische reflectie. Maar het is voor de meeste mensen buitengewoon lastig om zich te realiseren wat klopt en wat niet en indien nodig bewust op zoek te gaan naar die andere informatie. Niet omdat ze het niet zouden kunnen vinden – maar omdat ze het niet krijgen aangeboden en je minstens een basis van kennis moet hebben om überhaupt te weten in welke richting je moet zoeken. Kritische reflectie wortelt erin dat je wat je ziet en leest kunt afmeten aan wat je weet. Voor veel mensen leidt informatie zoeken op internet echter tot “visiting sites that reinforce their own worldview”. Wat je ‘weet’, is daaardoor vaak weer afkomstig uit de genoemde oersoep. Soms worstel ik zelf ook tijden met zoektermen en talen, omdat Google me steeds weer hetzelfde recept voorzet en ik weet dat ik iets anders zoek. Een afwijkend standpunt. Andersoortige informatie. Maar veel nieuwe smaakjes gaan aan ons voorbij.
Het is triest dat internet (ook) op deze manier dreigt te verworden tot ‘de grote gelijkmaker’.
Meer lezen van Annemarie? Annemarie schreef ook:
- Recruitment: Ik ga maar ‘s een brief schrijven
- Recruitment – Het sollicitatieproces: drempel of valkuil?
- Recruitment: Fatsoen moet je doen
- Recruitment – Nu snappen recruiters het ook al niet meer
- Recruitment: Weg met het laaghangend fruit
- Recruitment: Auw, m’n employer brand doet zeer
- Arbeidsmarkt: Bedrijfscultuur bestaat niet
