Vorige week was het weer een groot feest in Zutphen! Op maar liefst 4 podia speelden bands en er waren veel mensen op de been. Ik houd heel erg van muziek en heb mij er volledig op gestort en had een heerlijke avond. Maar wat altijd het allerleukste is, is dat het publiek van alles en nog wat vindt van de optredende bands, en ik vind het heerlijk om als vlieg op de muur te horen wat er dan zo allemaal gezegd wordt. Wat opvalt is dat de gesprekken bijna altijd gaan over de zanger(es) of de leadgitarist.
Logisch ook, want die staan vooraan op het podium, in de spotlights; zichtbaar, duidelijk hoorbaar en in veel gevallen bepalend voor het succes van een band. Althans zo lijkt het.
Zelf speel ik als beginnend maar gepassioneerd amateur basgitaar, bij tijd en wijle zelfs in een bandje. En ikzelf vind het eigenlijk erg lekker dat ik niet voor aan sta op het podium. Laat mij samen met de drummer maar op de achtergrond zorgen voor een stabiele basis voor de zanger en de gitarist, daar voel ik mij uitstekend bij. Ik hoef niet zo nodig in het middelpunt van de aandacht te staan. Ook weet ik uit ervaring dat voor lekkere muziek bas en drums essentieel zijn. “De rode draad in deze nummers…” roept Trijntje Oosterhuis over haar bassist op een live-opname die ik van haar heb….en zij heeft er echt verstand van.
Zonder bas en drums dus geen lekkere muziek, maar gisteravond had niemand het daar over. Om die reden klapte ik gisteren extra hard voor de bassist van de Achterhoekse band Moonyard en glimlachte hem begripvol toe. Ik geloof niet dat hij het in de gaten had.
Naar huis lopend, wilde ik daar een blog aan wijden: ik vind de vergelijking met organisaties al snel gemaakt. Ook daar staan er mensen achter op het podium die de tent draaiende houden, terwijl de mensen in de schijnwerpers de credits krijgen.
Was ik toch potverdorie te laat: nog geen 10 minuten geleden, alsof de duvel er mee speelde, kreeg ik net mijn dagelijkse portie Seth Godin op de email. Godin is bekend marketeer-schrijver die prachtige mini-blogjes per email toezend als je je inschrijft. En verdomd, vandaag ging zijn mini-blogje over de Stones en ging als volgt (en waar drums staat, had ik het over de bas willen hebben). Ik had het niet mooier kunnen opschrijven:
Keith Richards tells a great story about Charlie Watts, legendary drummer for the Stones.
After a night of drinking, Mick saw Charlie asleep and yelled, “Is that my drummer? Why don’t you get your arse down here?”
Richards continues, “Charlie got dressed in a Savile Row suit, tie, shoes, shaved, came down, grabbed him and went boom! Don’t ever call me “your drummer” again. You’re my … singer.”
No drums, no Stones.
Who’s playing the drums in your shop?
Credits gaan (grotendeels) naar Seth Godin: http://sethgodin.typepad.com/
Maar ook een beetje naar de bassist van Moonyard: http://www.moonyard.nl
Meer lezen van Frits van Wezel? Frits schreef ook:
Recruitment: Wat doen we met het bankstel?
HRM: Volgende maand gratis voor je baas aan het werk!
Recruitment: “I hate headhunters” Leve Headhunting 3.0!
