Vorige week zijn mijn dagen weer voorbij gevlogen en de tijdsbeleving was ver naar mijn onderbewustzijn verdrongen. Deels kwam dat door een extreem drukke agenda, maar er was ook iets anders aan de hand en dat overkwam me aan het eind van de week. Donderdag en vrijdag waren er interne sollicitatiegesprekken in het kader van een reorganisatie van een Human Resources afdeling. Als externe selecteur ben ik toegevoegd aan de selectiegesprekken om onafhankelijkheid in het selectieproces te waarborgen. Wat mij betreft een zorgvuldige en juiste keuze; je krijgt anders toch zoiets als de slager die zijn eigen vlees keurt.
Samen met de Human Resources director voerde ik de gesprekken met de HR adviseurs. Tijdens de voorbespreking bleek dat we qua interpretatie van de rollen (wat moet een kandidaat meebrengen?) en hoe gaan we dat achterhalen (wat brengt de kandidaat mee?) goed op een lijn zaten. Dat was makkelijk. En tijdens de gesprekken konden we elkaar op een heel natuurlijk manier aanvullen, versterken of verzwakken. De uitkomst? Naar onze indruk hebben we de sollicitanten echt hebben gezien & gehoord.
Als ik terug kijk, leken die paar dagen in een flow te verlopen. Met als persoonlijk resultaat dat ik met energie de dagen kon afsluiten.
| Tijdens deze dagen kwamen bijna als kenmerken van een flow (volgens Mihaly Csikszentmihalyi) naar boven: |
|
Dit is bij uitstek ook een state of mind die je kan bereiken tijdens een selectiegesprek. En het mooie van flow is dat het niet alleen leuk en fijn is (het gesprek vliegt voorbij) maar de kandidaat ook uitnodigt om het achterste van zijn of haar tong te laten zien. En wij voelen allemaal intuïtief aan dat dit nog belangrijker is dan STARren, doorvragen of of het kunnen plaatsen van plusjes en minnetjes achter criteria.
Maar een flow bereiken in een selectiegesprek gaat niet vanzelf. Als ik terugdenk aan de beste gesprekken die ik heb gevoerd, zijn dat die momenten waarop:
- er een mening was over hoe de rol er nu en in de toekomst uit zou moeten zien en wat daarvoor nodig zou zijn
- er 100% aandacht was voor de kandidaat
- de sollicitant bereid was om in te gaan op mijn uitnodiging om zichzelf te laten zien (soms moet je daarvoor het gesprek even stilleggen).
Op dat moment is prikkelen, confronteren, stil zijn, doorvragen, verbaasd kijken, STARren, hummen, notities maken etc. allemaal ondergeschikt. Je onderbewuste kompas brengt je op die punten die het meest kritisch of onderscheidend zijn bij deze kandidaat. En ja, dan kan er nog steeds een ongunstige conclusie uit volgen die je kan onderbouwen met argumenten en voorbeelden.
En juist over deze verdieping, het er voor 100% zijn en houden van focus, struikelt volgens mij onze gemiddelde twittererende recruiter. De buitenwereld geeft continu impulsen die focus verstoren. Bij Twitter is snelheid is belangrijker dan diepgang. Op blogs is nuance ondergeschikt aan impact. Kortom: elementen die zich niet zo goed laten rijmen met selectiegesprekken in de flow.
In mijn vorige blog (Doe mij maar… een goede recruiter) heb ik al geprobeerd te duiden hoeveel rollen een recruiter kan innemen en dat recruitment een veelomvattend beroep is. Misschien is het te veel gevraagd om een goede werver en selecteur te zijn en vraagt dat van de hedendaagse recruiter de persoonlijkheid van Jekkyl & Hyde.
Wacht even… ik hoor dat ik een nieuwe e-mail binnen heb. Ik ga deze even lezen en ben zo te…..
Meer lezen van Koen Roozen? Koen schreef ook:
Recruitment: Doe mij maar… een goede recruiter
AMC: Doe mij maar… David de underdog
Recruitment: Doe mij maar een Dacia Duster!
Beste Koen, leuk dat je de flow gebruikt. Mijn ervaring is het tegenovergestelde, namelijk dat ik de maand of week in een flow beleef, maar de gesprekken met kandidaten juist niet. Dan ben ik zeer geconcentreerd aan het luisteren (ook als het saai is). Ik ervaar dat zelf niet als Flow terwijl volgens jouw definitie dat wel Flow is.
Flow is voor mij ook dat ik juist dingen doe (twitteren, aanbiedingen maken, telefoontjes met bureaus plegen etc.) en dat als ik terug kijk naar wat ik heb gedaan heb, ik denk WAUW, heb ik dat allemaal gedaan!!! En dus in een heerlijke flow!
Je kan een interview ook bekijken als een tango… Je moet leiden en volgen. Met alleen goed luisteren kom je er niet