‘De arbeidsmarkt moet flexibeler worden’, zegt de baas van het MKB. Ook de politiek roept het al enige tijd, al komt er uit die hoek niet zo heel veel concreets van de grond. Dat heeft met een tegenstribbelende vakbeweging te maken, met belangen of met conservatieve politici. Het schiet niet erg op, tenminste.
En dat terwijl er instanties van naam en faam zijn die pleiten voor meer flexibiliteit. Zoals de Nederlandsche Bank die een dempend effect ziet op crises, of – zoals het CPB – die het beschouwen als een gewenste ontwikkeling in een vergrijzende en kennisverliezende samenleving. Bijna allemaal zien ze ook de problemen in de vorm van in de weg zittende regelgeving en terughoudende politici. Tja. Dat kan zijn. Maar misschien is dat helemaal niet erg.
Tijdens het event De dynamiek van 8 jaar Arbeidsmarkt, leerden wij van het CBS dat de werkloosheid momenteel oploopt. Dat is geen nieuws. Wat wél nieuws is, is dat ook het aantal banen oploopt. Dat klinkt raar, want meer werkloosheid komt meestal door minder banen. Er is dus iets aan de hand.
Geen baan, maar werk
Eigenlijk is er maar één verklaring voor: de banen zijn er, maar ze worden niet bezet door vaste krachten. Ze worden wél aan het CBS gerapporteerd, maar er worden geen mensen (meer) op aangenomen. Die niet-aangenomen mensen duiken op als werklozen. Het werk wordt gedaan door ‘flexibelen’ – die nergens in de statistieken voorkomen. Deze observatie wordt ook geïllustreerd door onderzoek van Regus, waarin bedrijven aangeven de komende jaren wel meer personeel te willen inzetten, maar dat op flexibele basis willen doen. Meer dan de helft wil meer externe werknemers inhuren in 2011 en 2012.
De conclusie van dit allemaal is dat de arbeidsmarkt allang geflexibiliseerd is. Het gebeurt dus allemaal al. De politiek en de vakbeweging zijn bezig met een achterhoedegevecht, terwijl het in de praktijk gewoon geregeld wordt. Met overigens alle gevolgen van dien voor wat betreft potentiële tweedelingen op de arbeidsmarkt. Maar het zou al schelen als we ophouden met praten over ‘banen’ en het gaan hebben over ‘werk’. Werk dat gedaan moet worden op structurele of flexibele basis, door vaste medewerkers of externen, in de vorm van uitzendkrachten, c.q. payrollers – dat dus wel graag met goede arbeidsvoorwaarden – of zelfstandige professionals, als interimoplossing of als project. Belangrijke vraag is daarbij dan alleen nog of organisaties erin slagen om hun vraag goed in kaart krijgen, de weg weten naar de juiste kandidaat en de erbij passende vormen van matching gaan hanteren. Maar al doende leert men.
Meer lezen van Annemarie Stel? Annemarie schreef ook:
AMC: Employer branding van binnenuit
Social Media: Sociale media zijn verspilde moeite?
Recruitment: Let’s talk recruitment! Of niet?
Recruitment: Onderzoek naar recruitment – het is maar aan wie je het vraagt
Recruitment: Recruitment trekt een grote broek aan
AMC: Employer branding voor ZZP’ers – voor elk wat wils?
Recruitment: Samen optrekken bij recruitment in de zorg, maar hoe?
Arbeidsmarkt: De arbeidsmarkt is dubbel
