“Hoger opgeleide zoekt actiever naar nieuwe baan”, meldt IntermediairPW. Dit naar aanleiding van het laatste NOA-onderzoek, dat weer eens tot schampere reacties heeft geleid omdat er ‘voor het eerst’ de conclusie werd getrokken dat mensen zich meer on- dan offline oriënteren bij deze zoektocht.
Ik heb niet de neiging om het onderzoek onderuit te halen, al geef ik ook de voorkeur aan meer ‘onafhankelijk’ onderzoek – waarvan je je overigens kunt afvragen of dat werkelijk bestaat. Eigenlijk komt alleen het AGO daar dicht bij in de buurt. Maar wat die hogeropgeleide zoekers betreft: een flink deel daarvan gaat op zoek omdat men ontevreden is over arbeidsvoorwaarden en ontwikkelmogelijkheden. Wat ik echt een gotspe vind.
Nu zitten er onder deze groep natuurlijk een aantal die de bui zien hangen of misschien zelfs al de wacht aangezegd hebben gekregen. Dat is akelig, vooral omdat het – toch weer – vooral jonge mensen zijn die het veld moeten ruimen. Maar voor een deel zijn het dus medewerkers die ‘ontevreden’ zijn. Tja, ik ben bang dat ze héél goed moeten kunnen graven, de komende tijd. Het zal niet meevallen om een baan op te duiken die aan hun hoge eisen voldoet – in een land waar dit soort zaken over het algemeen al dik in orde is. En dat is nog een understatement. Vooral de hoger opgeleide Nederlandse werknemers worden door de bank genomen méér dan uitstekend verzorgd. Vaste aanstelling, een prettig salaris dat elke maand zonder morren op de bankrekening verschijnt, deeltijd zoveel je maar wilt, laptopje voor het broodnodige Nieuwe Werken en met een beetje mazzel nog bedrijfsfitness ook. Waar zeuren ze over?!
Sterk en bescheiden
Ik ben 22 jaar ambtenaar geweest en werk inmiddels bijna vijf jaar voor ‘eigen risico en rekening’. In die vijf jaar is mopperig werknemersgedrag – voor zover ik dat ooit al vertoond heb – er volledig bij me uitgeslagen, sterker, een dergelijke houding is me intussen een doorn in het oog. Zullen we gewoon eens blij zijn met wat we hebben? En de voordelen van een baan op waarde schatten? Zoals dat vaste salaris, de sociale contacten, het gepamper en niet te vergeten: de mogelijkheid om zinnig bezig te zijn? We zijn toch allemaal zo gepassioneerd?
Voor een behoorlijke groep is dat blijkbaar lastig. Maar als al die voordelen niet meer voldoende zijn, wees dan zo stoer om echt de consequenties te trekken. Hou op met zeiken. Vertrek bij die krenterige werkgever. Zeg je baan op. Ga doen waar je hart ligt en doe dat op je eigen voorwaarden. Ik kan je verzekeren, het is de moeite waard. Het maakt je tegelijk sterk en bescheiden. Blij met wat je hebt, want ondanks crises en andere rampspoed: ZZP’ers zijn in grote meerderheid tevreden mensen.
Beter een tevreden ZZP’er dan een ontevreden werknemer.
Meer lezen van Annemarie Stel? Annemarie schreef ook:
Arbeidsmarkt: Flexibilisering: dan doen we het zelf maar
AMC: Employer branding van binnenuit
Social Media: Sociale media zijn verspilde moeite?
Recruitment: Let’s talk recruitment! Of niet?
Recruitment: Onderzoek naar recruitment – het is maar aan wie je het vraagt
Recruitment: Recruitment trekt een grote broek aan
AMC: Employer branding voor ZZP’ers – voor elk wat wils?
Recruitment: Samen optrekken bij recruitment in de zorg, maar hoe?
Arbeidsmarkt: De arbeidsmarkt is dubbel
