De winterperiode en vooral de donkere dagen rond kerstmis zijn speciaal. Niemand kan daar omheen. Of ze nu speciaal zijn omdat je je verheugd op het samen zijn met degenen die je liefhebt of omdat je er als een berg tegen opkijkt, vaak juist vanwege de afwezigheid van wie je liefhebt, de dagen rond kerstmis zijn anders dan anders.
De notoire feestvierders worden weleens gemaand door wereldverbeteraars die aandacht vragen voor diegenen die het moeilijk hebben in de decembermaand. Ze vragen om rekening te houden met mensen die eenzaam zijn en sporen aan tot betrokkenheid met mensen die het liefst al die feestdagen voorbij willen ‘zappen’.
Is het zo zwart / wit gesteld?
Is er een groep mensen die de feestdagen omarmen en een andere groep die de feestdagen, om wat voor reden dan ook, verafschuwen? Is er ook een neutrale groep? Laatst hoorde ik zangeres Do een prachtige uitvoering van ‘Daughters’ ten gehore brengen. Een supermooi nummer, vooral ook de tekst spreekt velen aan. Het zette me aan het denken. Is het niet zo dat om een ander lief te kunnen hebben, je vooral eerst jezelf lief moet kunnen hebben? John Mayer vraagt vaders en moeders om goed voor hun dochters te zijn, zodat dochters leren zoveel van zichzelf te houden, dat ze betere geliefden kunnen zijn. Daar zit veel waarheid in. Eén persoon kan een enorm verschil maken, gewoon door lief te hebben. Liefde is als het ware besmettelijk. Is het daarvoor nodig dat je ouders van je houden? Ik denk dat dat zeker kan helpen, maar toch ligt daar de sleutel niet. Wat mij betreft ligt de sleutel verstopt in de keuze die ieder persoon individueel maakt.
Ben jij een (kerst) liefhebber?
Hoe wil ik liefhebben? Hoe heb ik mezelf lief en hoe heb ik anderen lief? Kan ik mezelf accepteren met alles erop en eraan, dan kan ik jou ook accepteren zoals je bent. De sleutel ligt in de keuze die je zelf maakt.
Wil ik kritisch zijn en kijken naar wat er mis is aan die ander? Wil ik kijken en nadruk leggen op alles wat die ander in mijn ogen fout doet en nalaat? Of wil ik er liefdevol vanuit gaan dat die ander zich ook graag goed wil voelen en op zoek is naar manieren om dat te bereiken?
De donkerste maand van het jaar maakt zo veel duidelijk over hoe we in het leven staan. Kunnen we wanneer de feestdagen daar zijn ons liefdevol verbroederen met onze omgeving of blijven we vastzitten in onze aandacht voor alles wat we niet willen? Het eerste maakt dat we genieten van lange avonden, zachte verlichting in kerstbomen en van kaarsen, alleen of samen met anderen. Het laatste drukt ons met onze neus op het feit dat het eenzaam en naar voelt om onszelf af te scheiden van anderen.
Wanneer alle mensen die kiezen om lief te hebben, uitreiken naar mensen die dat (nog) niet kunnen, geef je de eenzame mens de kans om over te steken van afscheiding naar verbinding. Of degene de kans met beide handen aangrijpt? Laat dat maar in het midden. Iedereen kan kiezen, elke dag van het jaar.
Ik zelf word me meer en meer bewust van deze keuze en ben dolgelukkig met mijn leven op deze aardbol met alles en iedereen die dit leven met me deelt. Daarom hoop ik dat wij samen genieten van heerlijke december dagen en voor het komende jaar wens ik iedereen en natuurlijk ook mezelf veel liefdevolle, verbindende ervaringen!
