Eens in de zoveel tijd plopt hij weer op, de discussie over de vraag of ‘arbeidsmarktcommunicatie ( AMC ) nu bij HR hoort, of bij communicatie’. Ook nu weer. Eerlijk gezegd vind ik het best wel een vermoeiende discussie en ook één die voorbij gaat aan de ontwikkelingen die het ‘vak’ de afgelopen jaren over zich heen heeft gekregen en heeft doorgemaakt.
Maar goed, in tijden van crisis wordt er van alles ter discussie gesteld en het maakt blijkbaar nog steeds tongen los, dus vooruit. We warmen deze hap nog een keer op.
Het begint met de vraag of een bepaalde functie in een organisatie zinvol is. Is het zorgen voor voldoende gekwalificeerd en gemotiveerd personeel zinvol? Eh… Ja, ik denk het wel. En dan de volgende vraag: wie moet het doen? Daar zijn al heel wat meer antwoorden op mogelijk, variërend van de lijnmanager tot een extern bureau. HR wordt daarbij ook vaak genoemd en dat ligt natuurlijk voor de hand: het gaat om human resources, immers. Dat is niet het terrein van andere afdelingen. Maar HR ligt daarbij om de haverklap onder vuur, getuige ook bijvoorbeeld deze – niet recente, maar nog wel lezenswaardige – post, waarin de vraag wordt gesteld of we überhaupt wel HR nodig hebben. En inderdaad, salarissen kunnen prima door de afdeling financiën worden geregeld. Uitzendkrachten door de afdeling inkoop. Opleiding en ontwikkeling door de manager. Personeelsadvertenties – waar dan ook – door de afdeling communicatie. Sollicitatiegesprekken door de manager. De rest van recruitment besteden we gewoon uit.
Mikken
Zie hier het dilemma van HR. Ze zijn weggedreven van de kern. Het gaat niet meer over mensen. Het gaat over getallen, geld, onderhandelen. Over communicatie. Over kosten en opbrengsten. Over ‘dialoog’ op sociale media. Allemaal zaken die HR ver van de core business voeren. En HR gaat daar gewoon in mee. Begint over ‘metrics’ te praten. Over ROI. En wordt dus niet meer serieus genomen. Humans. Mensen. Dáár moet het over gaan. Maar hoe moet je in hemelsnaam ‘menselijk’ zijn als je onmenselijke dingen moet doen? Ontslagzaken afronden? Zieken achter de vodden aan zitten? Inschrijvingen voor opleidingen bijhouden en de no-showers ter verantwoording roepen? Allemaal taken die de overige afdelingen of managers volgaarne richting HR mikken.
En dan ook nog de krent in de pap afpikken? Net nu HR zich op het terrein van arbeidsmarktcommunicatie begint te professionaliseren, begint in te zien dat het een breed en interessant terrein is en er ook daadwerkelijk in investeert? Het is hun domein; werving en selectie wordt onderwezen bij de opleidingen HR (en niet bij Bedrijfseconomie of Communicatie). Het is één van de leukste aspecten van het vak. HR moet zorgen dat ze dat gauw terugpakt, de eerstvolgende discussie hierover resoluut in de kiem smoren en voorkomen dat er straks helemaal niets meer over is en iemand zegt: “Weet je wat? We schaffen gewoon alles af”.
Hé! Opletten!
Meer lezen van Annemarie Stel? Annemarie schreef ook:
De eerste voorspelling voor 2012
Recruitment: Domme recruiters?
Arbeidsmarkt: Hou op met zeiken
Arbeidsmarkt: Flexibilisering: dan doen we het zelf maar
AMC: Employer branding van binnenuit
Goed punt, en inderdaad een discussie met een hoog déjà-vugehalte. Ik denk dat hij onveranderd blijft terugkeren zolang wij HR en Communicatie blijven definiëren in termen van ‘afdelingen’. Communicatie is niet een afdeling, het is een verschijnsel dat een essentiële rol speelt bij alle bedrijfsprocessen, of het nu gaat om recruitment, management of ontwikkeling van mensen. Hetzelfde geldt (of zou moeten gelden) voor HR. Als we dat nu eens als uitgangspunt nemen, en dan gewoon kijken hoe we deze relevante disciplines optimaal integreren e benutten in die processen… Eens kijken wie daar een waardevolle bijdrage aan kunnen leveren… Wedden dat er dan communicatieprofessionals en HR-professionals nodig blijken te zijn die SAMEN de klus klaren? Met andere woorden: de discussie moet niet meer gaan over ‘wie ervan is’ maar over ‘wie welke bijdrage kan leveren’. Stukken effectiever, positiever en meer van deze tijd. Hé wakker worden! we leven in het 2.0-tijdperk!
)