Zomaar een paar berichten over recruitment: aan de ene kant het belang van KPI’s en aan de andere kant een nieuwe loot aan de stam: spiritueel recruitment. Vooral deze laatste wist mijn aandacht in hoge mate te trekken, niet in het minst omdat het me erg doet denken aan de manier waarop onze internationale luchtkastelenbouwer Brett Minchington probeert om vernieuwing in employer branding te brengen.
Interessante benaderingen aan de twee verschillende uiteinden van het spectrum: enerzijds de lekker concrete ‘metrics’, waardoor het idee bestaat dat je de zaak in de hand hebt. Anderzijds een benadering die alles wat substantieel is maar gewoon loslaat en op zoek gaat naar manieren waarop ”de tegengestelde polen van idealisme en realisme elkaar in hun kracht versterken”. Accountability versus dialectisch denken in recruitment. Wat zou je hier uit kunnen concluderen?
De belangrijkste conclusie lijkt mij dat recruitment momenteel blijkbaar moeite heeft met de eigen positie, wat gezien de grauwe economische omstandigheden niet zo vreemd is. En dat er daarom gezocht wordt naar manieren om het bestaansrecht te onderbouwen, wat vervolgens zeer begrijpelijk is. Dat daarbij ‘buiten de doos’ wordt gekeken, prima. Maar het vak moet wel een beetje bij zichzelf blijven.
Rariteiten
Uiteindelijk is succesvol recruiten immers niets meer of minder dan ervoor zorgen dat er een goede en bij voorkeur redelijk duurzame ‘match’ wordt gemaakt tussen de doelstellingen van de organisatie en de ambities van degenen die er werken. Dan heb je minder aan fluffy taalgebruik en meer aan gewoon een goede analyse – van de werkgever, de baan én de perfecte kandidaat. Wat dat betreft geeft dit artikel op ere.net vijf adviezen die we allemaal ter harte kunnen nemen:
- Commit to telling the great story you already have
- Recognize it will take time
- Identify your differentiators
- Be real and transparent about the ups and downs of your organization
- Ask and showcase your employees
Daarnaast helpt het stellen van duidelijke doelen en het beschikken over goede gespreksvaardigheden, zodat recruitmentmissers worden voorkomen. Het is zeer twijfelachtig of er wat te winnen valt met spirituele rariteiten. Niet dat ik niet geloof in zingeving en persoonlijke groei, maar in een wereld waarin het gaat om echtheid en transparantie, en waar vooral in geld wordt afgerekend en niet in – al dan niet spiritueel – geluk, is dat nou eenmaal een wat handiger route. Om nog maar te zwijgen van de kans dat je serieus genomen wordt.
Meer lezen van Annemarie Stel? Annemarie schreef ook:
HR : Mag de goudvis weer in zijn kom?
Arbeidsmarkt: Hou op met je oorlog om talent
Arbeidsmarkt : We mopperen wat af, maar we doen niks
Recruitment : Het hoeft allemaal niet zo hip te zijn
AMC : Onmeetbare banenbeurzen – en waarom dat niet erg is
Recruitment : Hoe twee recruitmentsites kunnen verschillen (en wat dat betekent)
En juist het samenbrengen van idealisme en rationalisme is de uitdaging Annemarie. Vragen naar persoonlijke voldoening, ambities en zingeving kunnen prima samengaan met de machinerie van de maatschappij. Juist als een kandidaat vanuit intrinsieke motivatie werkt (en niet alleen doet wij hij/zij kan) zorgt dit voor meer € en productiviteit.
@jiska,
Waarbij het grappig is dat je stelt dat idealisme leidt tot meer € en productiviteit. Volgens mij hebben die niets met elkaar van doen, maar heeft iedereen zijn eigen optimum. Voor de een is dat meer geld en geen idealisme, de ander is bereid een concessie te doen op de financiele component.
Je stelling klinkt sympathiek, maar is niet echt vol te houden. Zolang aandelen in in euro’s of dollars worden genoteerd, zal dat de leidende currency zijn waarin we transacties waarderen en uitvoeren.