Tijdens het veelvuldige surfen op het internet komt er altijd wel een goede golf voorbij… een golf waarop ik kan mee peddelen voor weer een nieuw blog. De ene keer brengt het mij naar een kritisch blog en de volgende keer richting een enthousiasmerend blog. Maar de afgelopen weken; het lijkt alsof de zee is getemd door een ontelbaar aantal golfbrekers en bovendien de wind is gaan liggen. De zee lijkt zo vlak als een spiegel, het lijkt wel een sein, alsof het tijd is voor weerspiegeling. De golven brengen mij immers niet meer de ideeën en bijbehorende inspiratie voor het bloggen, wellicht dat enige zelfreflectie gepast is. Is de zee echt getemd of zie ik aanleidingen voor blogonderwerpen over het hoofd?
Op een presenteerblaadje
In mijn dagelijkse praktijk is het zo simpel: bij elke schrijfopdracht wordt het onderwerp van de te schrijven tekst aangedragen. Sterker nog: dit onderwerp wordt aangevuld met informatie over de doelgroep en het doel dat men wilt bereiken. Het ‘enige’ dat ik hoef te doen is het goochelen met letters: woorden selecteren en deze op de juiste positie in een tekst plaatsen om de boodschap van de opdrachtgever optimaal en authentiek weer te geven. Eigenlijk als een diepblauwe zee waar de wind haar werk doet om zo de perfecte golf te creëren.
Het eureka-moment
Daar waar ik normaal gesproken onderwerpen kant & klaar krijg aangeleverd, vraagt bloggen om het zelf bedenken van de schrijfthema’s: de omgekeerde wereld dus. En welk thema grijp je nu aan en op welk moment? Is het thema interessant en actueel genoeg? Zoeken naar nieuwsberichten over de arbeidsmarkt waarop ik kan inhaken, brainstormen over onderwerpen, inspiratie op doen via social media: het werkt niet. Een thema om te bloggen moet immers ‘opeens’ ontstaan, net als elk goed idee. Geduld is dus het devies, maar laat dat nou net niet mijn sterkste karaktereigenschap zijn …
Door de perfecte golven waande ik mijzelf de afgelopen maanden op Gold Coast in Australië. Inmiddels is dit surferstrand gevoelsmatig veranderd in het smoezelige kiezelstrandje van het plaatselijke binnenmeertje. Toch gaat er veel schuil onder het wateroppervlakte van zo’n (op het oog) onbenullig meertje. En … als de wind maar hard genoeg waait, ontstaat er ook op dit meer vanzelf een golf. Ik realiseer mij dat creativiteit eigenlijk gewoon een kwestie is van anders denken en tijd. Out of the box, berusting, creativiteit de tijd geven om te ontplooien. En als dat niet genoeg is, duw ik eigenhandig ’s werelds grootste windmachine naar het kiezelstrand. Zo transformeer ik het zelf het binnenmeertje naar een surfersparadijs zodat metershoge golven boordevol inspiratie, mij om de oren vliegen. Tot die tijd nemen we genoegen met dit blog: vooralsnog een blog om te bloggen.
Meer lezen van Voor Tekst? Lees dan ook eens:
Het wel en wee van conversieratio
AMC: ‘Het gemeengoed van employer branding en vacatures’
Vacaturebanken: voltooid verleden tijd?
‘Weet wie je zoekt, is tweerichtingsverkeer’
Het kopiëren van vacatureteksten: ‘Inspireren of dupliceren, compliment of diefstal’
AMC: Een ‘gewaagd’ blog over clichés in arbeidsmarktcommunicatie
Blog om te bloggen,


De boog kan niet altijd gespannen zijn…
En weet je, soms gebeurt er gewoon écht niks. Op andere momenten weten de dingen die wél gebeuren het juiste knopje niet te vinden. Het zij zo, maar er is altijd wel iets te vinden om een stukje over te schrijven: de zon schijnt (of juist niet), er staat net een grappige uitspraak in de Succesagenda of je hebt – als je even nadenkt – onlangs toch nog een goed boek gelezen. En anders kun je altijd nog beginnen met een reeks over een onderwerp dat al enige tijd in je achterhoofd zit.
Succes met het vinden van de volgende inspiratiegolf. Hij komt vanzelf weer.