Arbeidsmarkt: Werkende vrouwen – WLB, FZ en EO

werkende-vrouwen-work-life-balance
Delen

In de discussie rondom work life balance ligt er momenteel veel nadruk op de vraag hoe er meer flexibiliteit kan komen in werkroosters (werktijden, thuiswerken etc.), zodat het gemakkelijker wordt om werk en zorg voor kinderen met elkaar te combineren. Voor de vorm wordt er wel telkens bijgezegd dat dit voor moeders én vaders geldt, maar de onderliggende boodschap is eigenlijk: hoe kunnen we er voor zorgen dat er straks – als de huidige crisis plaatsmaakt voor vergrijzing en verkrapping van de arbeidsmarkt – voldoende vrouwen aan het werk gaan. Aan betaald werk, welteverstaan.

In het laatste nummer van Re.Public zegt de voorzitter van de Taskforce DeeltijdPlus Pia Dijkstra daarover: “Nederlandse vrouwen zijn goed opgeleid. Het is zonde om daar niets mee te doen.”

Zonde?! Het is misdadig!

Nederlandse vrouwen zijn kampioen kleine deeltijdbanen. En een flink deel werkt in het geheel niet, zelfs niet als ze een goede opleiding hebben gehad. Behalve dat ik het maar lastig te begrijpen vind dat je een jarenlange opleiding volgt om er vervolgens weinig of niets mee te doen, vind ik het voor de samenleving ook een raar soort investering. Een paar jaar geleden stelde Sharon Dijksma voor om vrouwen die wél gestudeerd hadden, maar niet aan het werk waren, te verplichten om hun studiekosten (deels) terug te betalen. Natuurlijk kon dit voorstel op vele schampere reacties rekenen, maar er zit wel wat in.

Niet alleen omdat de samenleving in zo’n geval niets terugkrijgt voor de investering (het hoger onderwijs kost in dit land zo’n € 6 miljard per jaar, gedeeld door ongeveer 400.000 deelnemers komt dat omgerekend op € 15.000 per student per jaar of € 60.000 voor een vierjarige studie). Maar ook om als prikkel te dienen voor iedereen – man of vrouw, vader of moeder – om gewoon, als een groot mens, in je eigen onderhoud te voorzien. Het heeft er bij mij altijd moeilijk in gewild dat je niet voor jezelf zou willen kunnen zorgen. Dat je in kleine baantjes blijft hangen, die je potentieel niet maximaal aanspreken en je nog niet in de buurt brengen van financií«le zelfstandigheid en economische onafhankelijkheid. Dat je ongelijkwaardigheid accepteert. Al helemaal gezien het bericht gisteren in de Volkskrant dat het aantal echtscheidingen snel toeneemt – geen beter middel voor een zo harmonieus mogelijk uit-elkaar-gaan dan volstrekte gelijkwaardigheid.

Dus: flexibiliteit ja; en weg met het subsidií«ren van thuisblijven. Ga ervan uit: het is normaal om voor jezelf te zorgen. We hebben dan misschien allerlei afspraken en maatregelen, maar bovenal een nieuwe mentaliteit nodig.


Delen

1 comment on “Arbeidsmarkt: Werkende vrouwen – WLB, FZ en EO

  1. Pingback: Tweets die vermelden Werkende vrouwen – WLB, FZ en EO | HI-RE Interim Blog -- Topsy.com

Comments are closed.