Column: Wat raakt ons nog?

      Reacties uitgeschakeld voor Column: Wat raakt ons nog?
Delen

Genieten - wat raakt ons nog?Wat raakt ons nog?
Wanneer ik naar een film of concert ga, kom ik soms superenthousiast thuis. Het gebeurt ook wel dat ik niet direct merk hoezeer ik geraakt ben. Dat merk ik dan doordat beelden dagen, soms weken, later nog door m’n hoofd spelen. Herken je dat? Het is fijn om geprikkeld te worden door andermans visie op zijn of haar wereld. Ik word geraakt wanneer ik vakmensen met passie aan de slag zie. Ik kan genieten van Herman den Blijker, choreografe Isabel Beernaert en Dan Karaty van ‘So you think you can dance’. Dat heb ik zoveel liever dan gezeik en gezanik over wat er allemaal niet goed gaat in iemands ogen. De verkeerde mensen die in de straat zijn komen wonen, de traagheid van het ambtelijk apparaat, de verkeerde inzet van politiemensen, commentaar op linkse of op rechtse politici, tante Ans die roddelde over de buurvrouw, etc, etc. Het mag hoor, maar ik geloof dat mensen zich niet realiseren dat ze ontevreden en ongelukkig worden van al die aandacht voor wat er volgens hen niet klopt.

Daarom vier ik alle momenten dat ik geniet van leuke gesprekken, lieve mensen, gepassioneerde mensen, prikkelende nieuwe visies. En, ik kauw er graag op na, bijvoorbeeld door een blog te schrijven, zo geniet ik nog langer. Het delen van momenten die er voor mij toe doen, maakt me gelukkig. Het leuke is dat ik daar anderen weer mee kan raken.

Help, mijn oma blijkt een hooligan
Wat al een paar weken in mijn hoofd blijft spoken, is de presentatie van Jeroen Everaert van ‘The Mothership’ tijdens het congres ‘Employer Branding 2011′. Wat hij met zijn bedrijf doet, is absoluut indrukwekkend. The Mothership handelt in Kunst, ja, met hoofdletter K. Dat doen zij op commerciële basis. Dat vind ik mooi. In deze tijd is het van belang dat er draagvlak is voor activiteiten en je winstgevendheid bewijst je bestaansrecht. Jeroen vertelde zijn verhaal aan de hand van foto’s van een aantal projecten. Een aantal daarvan ontroerden me zelfs. Sindsdien vraag ik me af wat me nu zo raakte. Bijvoorbeeld in die foto van Terschelling, gemaakt tijdens de 25e editie van het Oerol festival, waar tweeduizend ‘Vrienden van Oerol’ 30 minuten lang muisstil op 25 jaarcirkels lagen, al kijkende naar de hemel. Of de brei graffitti waarmee ‘De Krul’ in Nieuwegein werd ingepakt. De oma’s die de trui breiden, konden opeens begrip opbrengen voor graffiti spuitende jeugd: “Zo spannend en leuk, om stiekem iets aan het uiterlijk van je omgeving te veranderen en te kijken hoe anderen daarop reageren”. Of dat tunneltje in Rotterdam dat door twee dames helemaal gepimpt werd, in roze met tijgermotiefjes. Op de zijkanten staan portretten van de hangjongeren én de hangouderen uit de buurt. Nu is het leuk om door het tunneltje te fietsen, daarvoor fietste je liever om.
Wat mij raakte in de verhalen van Jeroen over deze projecten was de betrokkenheid. Deze kunst raakt en verbindt mensen. Dát is wat ik er zo mooi aan vind. Het gaat het om sympathieke kunstwerken die mensen prikkelen en inspireren, die een glimlach om je mond toveren. Zelfs de foto’s en de verhalen raken, terwijl het vaak gaat om tijdelijke opstellingen en het kunstwerk zelf dus allang weer verdwenen is.

Juweeltjes
De jaarcirkels op Terschelling zijn door de zee ‘opgegeten’, maar de indruk op alle betrokkenen is blijvend. Sterker nog, het verhaal erover raakt nog steeds. Dit soort juweeltjes zijn hard nodig, ze brengen verbinding, waar anders gezeur en gezanik voor afgescheidenheid zorgt. Jeroen, je hebt me geraakt en blij gemaakt, ga nog lang zo door! Ik hoop dat je nog heel veel mensen zult raken! Ik gun mezelf en met mij onze hele samenleving veel juweeltjes die ons raken en laten glimlachen. Sterker nog: ik maak er een doelstelling van voor 2012 om elke dag te realiseren. Ik kan het toch niet alleen van Jeroen af laten hangen?! Dit kan ik zelf ook! En jij ook! Doe maar, je zult genieten en verbaasd staan van al het moois dat het je brengt!


Delen

About Marina Schriek

Marina Schriek is oprichter en mede-eigenaar van 'de opening'. De Opening helpt organisaties en mensen in persoonlijke groei, onder het motto 'Zingend door het leven en dansend naar je werk: dat willen we toch allemaal'.

Wie ver af is van dat perspectief, kan terecht bij 'de opening'. 'Wanneer ogen weer gaan stralen, weet ik dat het goed zit.' zegt Marina.

De Opening biedt preventieve en intensieve trajecten aan voor mensen met chronische stressklachten en burn-out. Liever hebben we dat organisaties met onze TCI Box aan de slag gaan. De in-house trainingsmethode die inzet op Vertrouwen, Samenwerking & Innovatie. Wanneer die aspecten goed verankerd zijn hoeven organisaties geen beroep te doen op ons als probleemoplosser van situaties die mensen en relaties betreffen.

Marina blogt over onderwerpen gerelateerd aan People-Planet-Profit op haar blog www.marinaschriek.nl. Omdat zij op toegankelijke wijze kernproblemen adresseert en heldere handvatten geeft voor verbeteringen, zijn we blij dat Marina nu ook regelmatig artikelen op HI-RE zal publiceren.