Wie brandt z’n handen aan flex?

      Reacties uitgeschakeld voor Wie brandt z’n handen aan flex?
Delen

flex werken

De ABU – de Algemene Bond voor Uitzendbureaus – heeft een nieuwe directeur en deze gaat fluks van start met drie actiepunten: iets doen aan de sociale lastendruk die de prijs van het uitzenden opdrijft, het verbeteren van de negatieve beeldvorming rondom flexibel werken en het aanbieden van andere vormen van flex-dienstverlening.

Wat het eerste betreft, daar zal de ABU niet zoveel aan kunnen doen; een overheid die wanhopig op zoek is naar geld, laat zich de kansen echt niet afnemen. Maar wat de andere twee betreft: daar ligt zeker een mogelijkheid. En ik snap ook heel goed dat de ABU een graantje wil meepikken van alle ontwikkelingen rondom flexibele werkers. Na de magere jaren is de kans groot dat de vraag zich in eerste instantie zal richten op alles dat niet meteen vast in dienst hoeft en dat zijn lang niet alleen (meer) uitzendkrachten. Al vraag ik me af waarom ze er hun vingers aan willen branden.

Met uitzenden heeft de ABU vrachten ervaring en laten we wel zijn: het is één van de vormen van flexibel werk waar relatief gezien de minste “˜vlekken’ opzitten. Dit in tegenstelling tot het Wilde Westen van de overige flex-bemiddelingsvormen, zeker als we kijken naar alle zogenaamde “˜dienstverlening’ rondom zzp’ers; het barst van de payrollers, detacheerders, inhuurdesks, commercií«le bemiddelaars en bemiddelingssites (op ZiPconomy worden deze laatste met enige regelmaat besproken door Mark Bassie). Ook op deze plek is al vaker aandacht besteed aan de manier waarop de arbeidsmarkt zucht en steunt onder het verdelen van vraag en aanbod van flexibel werk (onder de noemer De markt is gek). Conclusie mag wel zijn: wie een gaatje denkt te zien in deze markt, springt erin. Over kwaliteit maakt lang niet iedereen zich druk.

Respectvol

De risico’s van het aanbieden van “˜bemiddeling’ voor deze doelgroep zijn legio en de (onaangename) maatschappelijke gevolgen kunnen groot zijn. We hopen dus maar dat de ABU niet als een soort Spuit Elf allemaal variaties op bestaande dienstverlening gaat ontwikkelen en (daardoor) bijdraagt aan een verdere desintegratie van de arbeidsmarkt, maar écht op zoek gaat naar alternatieven om flexibel werk te bemiddelen op een manier die respectvol is naar zowel zzp’ers als opdrachtgevers. Dus:

  • een goede intake van opdrachten, zodat het geen loterij wordt, noch voor de opdrachtgever, noch voor de opdrachtnemer
  • zorgen voor een goede match, zodat de opdrachtgever de oplossing krijgt die hij/zij nodig heeft
  • een eerlijke kans bieden aan iedereen die een aanbod of offerte doet, dus niet: wie het eerst komt
  • bij afwijzing een terugkoppeling geven waar de aanbieder echt iets aan heeft
  • regelmatig evalueren, zowel met de opdrachtgever als de opdrachtnemer
  • zorgen voor goede tarieven, een goede betalingsmoraal en niet meewerken aan uitknijpen (geen bizarre marges)

Als ze dat als uitgangspunt nemen, kan het met die beeldvorming nog wel goed komen ook.


Delen

About Annemarie Stel

Annemarie Stel is voorlichtingskundige en gedurende 22 jaar gepokt en gemazeld bij de Rijksoverheid, zowel bij ministeries als bij uitvoeringsorganisaties. Zij heeft een achtergrond in ICT en sinds 1992 in arbeidsmarktcommunicatie, als beleidsmedewerker, adviseur, coördinator en campagnemanager, als laatste van Werken bij het Rijk. Sinds 2007 adviseert ze onder de naam Wervingsvisie.nl organisaties over arbeidsmarktcommunicatie, employer branding en recruitment.

 

Wervingsvisie.nl helpt je bij het bedenken wat je nodig hebt, bij het goed formuleren van de vraag en de mogelijke oplossingen. Het ontwikkelen van een arbeidsmarkt- of employer-brandingstrategie is immers een flinke klus, waarbij je het hoofd moet bieden aan veel ontwikkelingen en onderscheid moet maken tussen ‘best practices’, ‘hypes’ en ‘trends’

 

Meer informatie? Kijk op www.wervingsvisie.nl.